Komunikowanie polityczne

studia drugiego stopnia

Politologia

zimowy 2025/26

ogólnoakademicki

obowiązkowe
ogólnouniwersyteckie

Lektura monograficzna
Realizowany w sali

Student w wyniku przeprowadzonych zajęć powinien być w stanie określić, czym jest komunikacja polityczna, umieć zdefiniować pojęcia: komunikacja społeczna, komunikacja polityczna, scharakteryzować modele komunikacyjne, kanały komunikacyjne, ich rolę we współczesnym świecie. Wytłumaczyć, czym jest polityzacja mediów i mediatyzacja polityki, wskazać główne zagrożenia wynikające z potęgi Google`a i Facebooka, algorytmów. Student powinien umieć wytłumaczyć, jaka jest wartość algorytmiczna informacji i wartość informacji w mediach tradycyjnych. Opisać, czym są fake newsy, boty, czym jest środowisko postprawdy, m.in. "czarny PR". Student powinien rozumieć, czym jest etyczny wymiar komunikacji medialnej i politycznej. Powinien też wskazać, gdzie są granice wolności wypowiedzi. czym jest wolność, jak rozumieć zakresy pojęć, m.in.: profesjonalizm, odpowiedzialność , profesjonalizm. Jak potrafi zdefiniować pojęcie ładu społecznego w ponowoczesnej rzeczywistości. Co dla niego znaczy przywrócenie odpowiedzialności społecznej i kapitału społecznego . Zajęcia mają też przybliżyć studentowi zagadnienia z zakresu debat publicznych, szczególnie jeżyka debaty politycznej . Sprawić, że student potrafi krytycznie ocenić wartość komunikacyjną analizowanych debat. Zdefiniuje pojęcia demagogii, propagandy itp.

Wiedza:

Student w wyniku przeprowadzonych zajęć powinien być w stanie określić, czym jest komunikacja polityczna, umieć zdefiniować pojęcia: komunikacja społeczna, komunikacja polityczna, scharakteryzować modele komunikacyjne, kanały komunikacyjne, ich rolę we współczesnym świecie. Wytłumaczyć, czym jest polityzacja mediów i mediatyzacja polityki, wskazać główne zagrożenia wynikające z potęgi Google`a i Facebooka, algorytmów. Student powinien umieć wytłumaczyć, jaka jest wartość algorytmiczna informacji i wartość informacji w mediach tradycyjnych. Opisać, czym są fake newsy, boty, czym jest środowisko postprawdy, m.in. "czarny PR". Student powinien rozumieć, czym jest etyczny wymiar komunikacji medialnej i politycznej. Powinien też wskazać, gdzie są granice wolności wypowiedzi. czym jest wolność, jak rozumieć zakresy pojęć, m.in.: profesjonalizm, odpowiedzialność , profesjonalizm. Jak potrafi zdefiniować pojęcie ładu społecznego w ponowoczesnej rzeczywistości. Co dla niego znaczy przywrócenie odpowiedzialności społecznej i kapitału społecznego . Zajęcia mają też przybliżyć studentowi zagadnienia z zakresu debat publicznych, szczególnie jeżyka debaty politycznej . Sprawić, że student potrafi krytycznie ocenić wartość komunikacyjną analizowanych debat. Zdefiniuje pojęcia demagogii, propagandy itp.

Umiejętności:

- w zakresie wiedzy:

Zajęcia z zakresu komunikowania społecznego mają za zadanie określić rolę komunikowania w życiu społecznym, interakcje i komunikowanie (podstawowe modele procesu komunikowania), Komunikowanie werbalne i niewerbalne, cechy procesu komunikowania masowego, w tym kontekście stare i nowe media i ich oddziaływanie, relacje: nadawca - komunikat - kanały informacji masowej - odbiorca.

Celem zajęć jest również przybliżenie, w kontekście omawianej problematyki, oddziaływania mediów, zagadnień rosnących dysproporcji poinformowania odbiorców, stymulacji nastrojów społecznych, hipotezy porządku dziennego, spirali milczenia, dysfunkcjonalnych konsekwencji mediów masowych. Omówienie również zagadnień: wartości informacji, pojęcia obiektywizmu w dziennikarstwie, czym jest komunikowanie międzynarodowe, czyli przybliżenie kwestii nowego światowego ładu informacyjnego. Etyka dziennikarska. Media masowe - a system społeczny – popkulturyzacja.

- w zakresie umiejętności:

Masy – masowe społeczeństwo – masowe komunikowanie; komunikowanie: najbardziej typowe określenia, jego fundamentalne cechy; Rozwój nauki o komunikowaniu; stadia rozwoju ludzkiego komunikowania, z których każdy wywierał olbrzymi wpływ na jednostkę i społeczeństwo; media masowe (w kontekście 4 grup pojęciowych- katalizator, narzędzie, towar, tekst); Komunikowanie masowe jako jeden z wielu procesów komunikowania społecznego; Szkoła Palo Alto; Determinizm technologiczny – jego przedstawiciele i ich poglądy: Harold Innis, McLuhan, Neil Postman; Determinizm polityczno-ekonomiczny – m.in. Beniamin Walter, Teodor Adorno, Herbert Marcuse; Masowe media a społeczeństwo, model komunikowania masowego Harolda Lasswella; Nowe media a komunikowanie masowe; Selekcja informacji (Gatekeeper); Rama informacyjna (Framing); model Kurta Lewina; Masowe media a społeczeństwo, model dwustopniowego przepływu przekazu wdł. E. Katza i P. Lazarsfeld; Polityka w świecie newsa (mediatyzacja polityki); Media a polityka – w kontekście przypisania mediom decydującej roli jeśli chodzi o kreowanie „człowieka jednowymiarowego”. (Herbert Marcuse); Epoka symulakrum wdł. Jeana Baudrillarda; Formuła Marshalla McLuhana – medium is message; Informacja - prawo do informacji; Wiek informacji; Atrakcyjność informacji; Tyrania chwili; Hipoteza porządku dziennego (agenda-setting); Czynniki wpływające na selekcję informacji; Koncepcja spirali milczenia; Czwarta władza w systemie checks and balance; Współczesne media w debacie publicznej – strażnik demokracji czy łowca sensacji; Media elektroniczne; Makdonaldyzacja.

Postawy:

aktywny udział w dyskusji, zaangażowanie w przygotowaniu własnych wystąpień, haseł wyborczych, pomysłów reklamy politycznej i in.

Dyskusje na temat:

1. Rodzaje informacji i sposoby ich podziału.

2. Selekcja, wartość i interpretacja informacji, informacja i komentarz, obiektywizm informacji i tzw. czysta informacja.

3. Globalizacja informacji – zagrożenia dla współczesnego świata.

4. Komunikacja i informacja w rozwoju społeczeństwa informacyjnego.

5. Wojna w mediach.

6. Makdonaldyzacja.

7. Znani z tego, że są znani, celebryci.

8. Media na rynku: walka o idee i odbiorcę, agonistyczne, antagonistyczne.

9. Tyrania chwili.

10. Tabloidyzacja, przykłady z mediów regionalnych i lokalnych.

11. Koncepcja spirali milczenia.

12. Czwarta władza.

13. Współczesne media w debacie publicznej – strażnik demokracji czy łowca sensacji.

14. Polityka w świecie newsa (mediatyzacja polityki)

15. Władza algorytmów

l. Komunikowanie – próba zdefiniowania i klasyfikacji: zakres komunikowania, intencjonalność komunikowania, skuteczność, kierunek przekazu.

2. Komunikowanie polityczne - teoretyczne aspekty procesu

3. Aktorzy i instytucje komunikowania politycznego

4. Lasswellowski model ze współczesnej perspektywy – krytyczny osąd.

5.Język pozawerbalny – szkoła Palo Alto.

6. Funkcje polityczne mediów.

7. Nowe media a komunikowanie polityczne

8. Polityczne PR

9. Media masowe - a system społeczny – popkulturyzacja, zagadnienie tabloidyzacji.

10.Informacja. Prawo do informacji.

11. PR- propaganda- reklama

12. Komunikowanie polityczne w sieci.

13. Epoka symulakrum wdł. Jeana Baudrillarda.

14. Siedzimy nigdzie, jemy nic, proces makdonaldyzacji.

Bereś W., Burnetko K., Ryszard Kapuściński: Nie ogarniam świata, Warszawa 2007.

Denton R.E., Woodword G., Jak zdefiniować komunikację polityczną, [w:] Władza i społeczeństwo, red. J. Szczupoczyński, Warszawa 1998, t. 2.

Dobek-Ostrowska B., Wiszniowski R., Teoria komunikowania publicznego i politycznego, Wrocław 2001.

McLuhan M., Zrozumieć media. Przedłużenie człowieka, Warszawa 2004.

Michalczyk S., Komunikowanie polityczne, Teoretyczne aspekty procesu, Katowice 2005.

Woja w mediach, red. W. Piątkowska-Stepaniak i B. Nierenberg, Opole 2007.

Denis McQuail, Teoria komunikowania masowego, Warszawa 2007.

Jean Baudrillard, Symulakry i symulacja. Rzeczywistość nie istnieje, Warszawa 2005.

Europejska Konwencja Praw Człowieka, podstawowe dokumenty, Warszawa 1995.

A. Huxley, Nowy wspaniały świat, Kraków 1988.

G.Ritzer, McDonaldyzacja społeczeństwa, Warszawa 1997;

Media a demokracja, red, L. Pokrzywka, W. Mucha, Lublin 2007.

Castells M., Społeczeństwo sieci, Warszawa 2008.

Kreft J. Władza algorytmów. U źródeł potęgi Google i Facebooka, Kraków 2019.

M.in. metoda opisowa; metoda dyskursu; analiza zawartości tekstu politycznego; analiza porównawcza. Wykorzystanie własnej TV do przeprowadzenia debaty politycznej; wykorzystanie do analizy SWOT materiałów opartych na prezentacji; dziennikarz-moderator dyskursu politycznego; polityk – moderator debaty politycznej.