Kurs humanistyczny

jednolite magisterskie

PEDAGOGIKA PRZEDSZKOLNA I WCZESNOSZKOLNA

letni

ogólnoakademicki

obowiązkowe

Realizowany w sali

brak wstępnych wymagań

Literatura podmiotu (uzupełniająca):

1. H.-G. Gadamer, Rozum, słowo, dzieje, tłum. M. Łukasiewicz i K. Michalski, wybrał, opracował i wstępem opatrzył K. Michalski, Warszawa 1979.

2. P. Ricoeur, Egzystencja i hermeneutyka, przeł. S. Cichowicz, Warszawa 1975

3. Po strukturalizmie. Współczesne badania teoretycznoliterackie. Pod red. R. Nycza, Wrocław 1992.

Literatura przedmiotowa (uzupełniająca):

1. T. Zieliński, Mania twórcza, [w:] tegoż, Po co Homer?, Kraków 1970.

2. H. Markiewicz, Fikcja w dziele literackim i jego zawartość poznawcza. [w:] tegoż, Główne problemy wiedzy o literaturze, Kraków 1976.

3. K. Rosner, Hermeneutyka jako krytyka kultury: Heidegger, Gadamer, Ricoeur, Warszawa 1991.

udział w zajęciach i przygotowanie (lektura literatury obowiązkowej): 1,5

przygotowanie twórczej pracy zaliczeniowej: 0,5

1. Zaznajomić studentów z istniejącymi teoriami dzieła sztuki i dzieła literackiego.

2. Zapoznać studentów z wybranymi, najważniejszymi, dziełami literackimi i pisarzami tworzącymi w obrębie współczesnego języka i kultury polskiej.

3. Uposażyć studentów w elementarną wiedzę z zakresu literaturoznawstwa, filozofii, socjologii niezbędną do samodzielnego interpretowania i tworzenia wybranych dzieł literackich (krótkich form lirycznych).

Celem zajęć jest wprowadzenie studentów w świat tekstów kultury (literatury): zapoznanie z głównymi koncepcjami tworzenia i rozumienia dzieła literackiego (np. natchnienie, artyzm, warsztat, forma, fikcja, świat przedstawiony, rytm, interpretacja). Szczególną uwagę prowadzący kieruje na literaturę, w której główną rolę odgrywa dziecko oraz na fenomen literatury dla dzieci (w perspektywie synchronicznej). Studenci próbują swoich sił zarówno w analizie i interpretacji "literatury osobnej", jak i tworzeniu krótkich form lirycznych przeznaczonych dla młodego odbiorcy.

1. Wprowadzenie do starożytnej (Platon, Arystoteles) i nowożytnej teorii literatury (Freud, Jacobson, Gadamer). Podstawowe pojęcia opisu doświadczenia artystycznego oraz rzeczywistości literackiej i fikcyjnej (mania, mimesis, katharsis, fictio, symulacrum).

2. Nowożytne teorie interpretacji dzieła sztuki i dzieła literackiego.

3. Zjawisko korespondencji sztuk.

4. Interpretacje najważniejszych dzieł XX-wiecznej i najnowszej literatury polskiej (na przykładzie wybranych utworów Wiesława Myśliwskiego, Wisławy Szymborskiej i Tadeusza Nowaka).

5. Literatura dla dzieci jako literatura osobna.

6. Postać dziecka w wybranych utworach współczesnych pisarzy polskich (Julian Kornhauser, Ewa Lipska).

7. Formy wypowiedzi literackiej dla dzieci (wiersz) i ich praktykowanie.

Literatura podmiotu (obowiązkowa):

1. Arystoteles, Poetyka, przeł. i oprac. H. Podbielski, Wrocław 1983, BN [fragmenty]

2. Platon, Ion, przeł. J. Domański, Kęty 2000.

3. M.P. Markowski, Pragnienie obecności. Filozofie reprezentacji od Platona do Kartezjusza, Gdańsk 1999. [tu: Prolog]

4. S. Freud, Pisarz a fantazjowanie, [w:] Teoria badań literackich za granicą (Od romantyzmu do roku 1945), red. S. Skwarczyńska, Kraków 1966-1986, t. II, cz. l.

5. H.-G. Gadamer, Aktualność piękna. Sztuka jako gra, symbol i święto, przeł. K. Krze¬mieniowa, Warszawa 1993.

6. Wiesław Myśliwski, Nagi sad [wyd .dowolne]

7. Wisława Szymborska, wybór wierszy [wypisy przygotowuje prowadzący zajęcia]

8. Tadeusz Nowak, A jak królem, a jak katem będziesz [wyd. dowolne].

9. Julian Kornhauser, wybór wierszy [wypisy przygotowuje prowadzący zajęcia]

10. Ewa Lipska, wybór wierszy [wypisy przygotowuje prowadzący zajęcia]

Literatura przedmiotowa (obowiązkowa):

1. Z. Mitosek, Mimesis. Dzieje pojęcia, Warszawa 1998. [tu: Wprowadzenie]

2. O. Rank, H. Sachs, Znaczenie psychoanalizy dla nauk humanistycznych, [w:] Teoria badań literackich za granicą (Od romantyzmu do roku 1945), red. S. Skwarczyńska, Kraków 1966-1986, t. II, cz. 1.

3. K. Rosner, Hermeneutyczny model obcowania z tekstem literackim, [w:] Problematyka aksjologiczna w nauce o literaturze, red. S. Sawicki, A. Tyszczyk, Lublin 1992, s. 241-253.

4. J. Cieślikowski, Wielka zabawa. Folklor dziecięcy. Wyobraźnia dziecka. Wiersze dla dzieci, Wrocław 1985.

5. A. Burzyńska, M.P. Markowski, Teorie literatury XX wieku. Podręcznik, Kraków 2006 [wybrane rozdziały]

6. M. Głowiński, A. Okopień-Sławińska, J. Sławiński, Zarys poetyki [wyd. dowolne].

W 1 – Student orientuje się w głównych kierunkach i teoriach dzieła sztuki i dzieła literackiego powstałych w kręgu kultury europejskiej.

W 2 – Student zostaje zaznajomiony z najważniejszymi dziełami literackimi i pisarzami tworzącymi w obrębie języka i kultury polskiej, w których to dziełach dochodzi do dialogu intersemiotycznego.

W 3 – Student zna podstawy opisu i tworzenia dzieła literackiego.

U 1 - Student potrafi interpretować wybrane dzieła literackie, posługując się poznanymi metodami analizy literaturoznawczej (psychoanaliza, strukturalizm, hermeneutyka) oraz podstawowymi pojęciami z zakresu wiedzy o literaturze.

U 2 - Student umie samodzielnie formułować wnioski płynące z rozumienia dzieła literackiego w kontekście kulturowym (np. dyskursów społecznych, dialogu intersemiotycznego) a także tworzyć wybrane formy dzieł literackich.

K 1 - Student nabywa umiejętności krytycznej i empatycznej lektury dzieła literackiego.

K – 2 Student uczy się spoglądania na tekst literacki jako wyraz określonego dziedzictwa kultury.

K – 3 Student uczy się etycznego wymiaru interpretowania

kolokwium / praca zaliczeniowa [wszystkie efekty W i U] 70%

aktywność na zajęciach [wszystkie efekty] 30%

nie dotyczy