Uniwersytet Opolski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Psychologia kliniczna dorosłych

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2.5-PKDOROSL Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Psychologia kliniczna dorosłych
Jednostka: Instytut Psychologii
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Rodzaj przedmiotu:

obowiązkowe

Skrócony opis:

Celem przedmiotu jest poznanie i zrozumienie podstawowych zadań psychologii klinicznej człowieka dorosłego, podstawowych pojęć, koncepcji wyjaśniających oraz wybranych form pomocy psychologicznej.

Nabycie powyższej wiedzy pozwoli na rozpoznawanie zaburzeń okresu dorosłości, zrozumienie ich istoty oraz dobór odpowiednich form pomocy psychologicznej.

Dzięki poznanej wiedzy student ma świadomość konieczności ciągłego rozwoju oraz odpowiedzialności w sytuacjach kontaktu z drugim człowiekiem.

Pełny opis:

Problematyka wykładu

1. Czym zajmuje się psychologia kliniczna człowieka dorosłego (zadania teoretyczne i praktyczne)

2. Norma i patologia

3. Zdrowie i choroba (model biomedyczny i holistyczno-funkcjonalny, podejście indukcyjne i dedukcyjne, modele metateore-tyczne)

4. Model patogenetyczny i salutogenetyczny w rozumieniu przyczyn zdrowia i choroby

5. Wybrane koncepcje teoretyczne wykorzystywane w psychologii klinicznej człowieka dorosłego (podejście psychodyna-miczne, behawioralno-poznawcze, humanistyczno-egzystencjalne, systemowe)

6. Elementy diagnozy klinicznej (obserwacja, rozmowa, wywiad, metody projekcyjne, testy psychometryczne, testy organicz-ne, kwestionariusze).

7. Zakres zastosowania psychologii klinicznej (promocja zdrowia i psychoprofilaktyka, terapia, interwencja kryzysowa, rehabilitacja psychologiczna)

8. Specyfika pracy psychologa klinicznego

Problematyka ćwiczeń:

1. Podstawowe pojęcia stosowane w psychologii klinicznej człowieka dorosłego (zdrowie, choroba, norma, zaburzenie, diagnoza i pomoc psychologiczna)

2. Wybrane zaburzenia okresu dorosłego (na podstawie analizy przypadków)

- zaburzenia lękowe

- zaburzenia psychotyczne

- zaburzenia nastroju

3. Wybrane formy pomocy psychologicznej (na podstawie analizy przypadków)

Literatura:

Literatura podstawowa:

Cierpiałkowska L., Sęk H. (red.). (2016). Psychologia kliniczna. Warszawa: PWN.

Sęk H. (2008) Psychologia kliniczna t 1 i 2. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Sęk H. (2005) Wprowadzenie do psychologii klinicznej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe „Scholar”.

Sęk H. (1993). Społeczna psychologia kliniczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Gocman M., Szarzyńska M., Toro P.A. (2013). Symptomy zaburzeń psychicznych po opuszczeniu opieki zastępczej w Polsce: porównanie osób z domów dziecka i rodzin zastępczych. W: D. Krok, A. Bronowicka (red.), Jednostka i religia w relacjach spo-łecznych. Opole: Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego, 123-137.

Szarzyńska, M.E., Toro, P.A., Gocman, M. (2012). Innowacyjne, oparte na modelach funkcjonowania we wspólnocie programy wspomagania osób chorych psychicznie w zaspokojeniu ich potrzeb w zakresie zatrudnienia, zamieszkania, kontaktów społecz-nych oraz w innych dziedzinach wymagających wsparcia (w:) Gawor A, Borecki, Ł (red.), Strategie promocji zatrudnienia osób z zaburzeniami psychicznymi. Opole: Top Media House.

Gocman, M., Szarzyńska, M., Toro, P.A. (2012). Mental health of youths leaving the foster care system in Poland: Preliminary results. (In.) Dolejs M., Charvat M., Neusar A., Maierova E. (Eds.), PhD existence II. Olomouc: Palacky University Press.

A.2. studiowana samodzielnie przez studenta

Birchwood M., Jackson Ch. (2004). Schizofrenia. Modele kliniczne i techniki terapeutyczne. GWP.

Hammen C. (2004). Depresja. Modele kliniczne i techniki terapeutyczne. GWP.

Meyer R. (2003). Psychopatologia. Jeden przypadek - wiele teorii. Gdańsk: GWP.

Mueser K., Gingerich S. (2001). Życie ze schizofrenią. Dom Wydawniczy Rebis.

Padesky Ch.A., Greenberger D. (2004). Umysł ponad nastrojem. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

Polender A. (2001). Pojedynek z nerwicą. GWP.

B. Literatura uzupełniająca

Gocman M., Szarzyńska M. (2015) „Substance abuse after foster care: a comparison of those leaving institutional and family placements”. Family Forum 5, 111-123.

Kopacz-Gocman M., Woźniczko K. (2015). Depresja a preferencje muzyczne. (W:) A. Glińska-Lachowicz (red.) Arteterapia w nauce i praktyce. Teoria-rozwój- możliwości. Opole: Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, 117-125.

Gocman M., Szarzyńska M., Toro P.A. (2014). Wpływ sytuacji mieszkaniowej po opuszczeniu opieki zastępczej na zdrowie psychiczne osób z domów dziecka i rodzin zastępczych. (W:) J. Hroncova (red.) Socialia 2014. Aktualne problemy prevencie socialnopatologickych javov a jej profesionalizacie, Banska Bystrica: Belianum, 389-397.

Gocman M., Szarzyńska M., Toro P.A. (2013). Problemy psycho-społeczne osób opuszczających systemy opieki zastępczej. Sekcja Psychologii Rozwojowej Polskiego Towarzystwa Naukowego, Biuletyn nr 10, 33-41.

Gocman M., Szarzyńska M., Toro P.A. (2013). Doświadczenia życiowe po opuszczeniu opieki zastępczej a nadużywanie sub-stancji psychoaktywnych (s. 353-364). (W:) M. Walancik, J. Hroncova (red.), Pedagogika społeczna wobec procesów żywioło-wych i zachowań ryzykownych. Toruń: Wydawnictwo Edukacyjne Akapit.

Gocman, M., Szarzyńska, M., Toro, P.A. (2012). Youth aging out of foster care in Poland: Preliminary evaluation results from a pilot prevention program. Polish Journal of Applied Psychology 10(1).

Heszen I., Sęk H. (2008). Psychologia wobec problematyki zdrowia, rozdz. 19.2. (W:) Strelau J., Doliński D., Psychologia. Pod-ręcznik akademicki, t. 2. Gdańsk: GWP.

Sęk H., Brzezińska A.I. (2008). Podstawy pomocy psychologicznej, rozdz. 20. (W:) Strelau J., Doliński D., Psychologia. Pod-ręcznik akademicki, t. 2. Gdańsk: GWP.

Heszen-Niejodek I., Kądzielawa D., Toeplitz-Winiewska M. (2000). Zdrowie i choroba , dział XI (W:) Strelau J., Psychologia t.3, Gdańsk: GWP.

Carson R.C., Butcher J.N., Mineka S. (2003). Psychologia zaburzeń. Gdańsk: GWP.

Seligman M.E.P., Walker E.F., Rosenhan D.L.(2003). Psychopatologia. Warszawa: Zysk i S-ka.

Kaplan H., Sadock B. (1995). Psychiatria kliniczna. Wrocław: Urban & Partner.

Efekty uczenia się:

Wiedza

w wyniku przeprowadzonych zajęć student powinien być w stanie:

- określić, czym zajmuje się psychologia kliniczna człowieka dorosłego

- zdefiniować podstawowe pojęcia wykorzystywane w psychologii klinicznej (zdrowie, choroba, norma, zaburzenie, diagnoza, pomoc psychologiczna i inne)

- scharakteryzować wybrane zaburzenia okresu dorosłego (lękowe, psychotyczne i nastroju)

Umiejętności

w wyniku przeprowadzonych zajęć student powinien potrafić/mieć umiejętność:

- rozumieć, wytłumaczyć i objaśnić podstawowe pojęcia psychologii klinicznej człowieka dorosłego

- posługiwać się ze zrozumieniem pojęciami zdrowia, choroby, normy i patologii

- rozpoznawać wybrane zaburzenia

- wybrać właściwy rodzaj pomocy psychologicznej adekwatnie do potrzeb i sytuacji

Kompetencje społeczne

w wyniku przeprowadzonych zajęć student ma/wykazuje:

- pogłębioną świadomość swojej wiedzy i umiejętności w poznanych obszarach oraz świadomość konieczności ciągłego rozwijania się

- aktywność w zakresie posługiwania się wiedzą w obszarze zdrowia psychicznego, zaburzeń, doboru metod terapeutycznych

- świadomość i odpowiedzialność zawodową w sytuacjach kontaktu z drugim człowiekiem

Metody i kryteria oceniania:

Metody dydaktyczne:

- wykłady z prezentacjami multimedialnymi

- dyskusje

- praca w grupach

- analiza literatury

- analizy przypadków

- konsultacje (zarówno regularne, jak też organizowane w indywidualnych przypadkach)

Ocena końcowa jest ustalana na podstawione sumy punktów uzyskanych z różnych rodzajów aktywności (zaliczenie kolokwium, przeprowadzenie analizy przypadku)

Zasady przyznawania ocen:

- ocena dostateczna: jeśli student uzyska powyżej 60% punktów

- ocena dobra: jeśli student uzyska powyżej 75% punktów

- ocena bardzo dobra: jeśli student uzyska powyżej 90% punktów

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Opolski.