Uniwersytet Opolski - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Szczęście współczesnego człowieka

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: 2.5-W-MON-76 Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Szczęście współczesnego człowieka
Jednostka: Instytut Psychologii
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak)
zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: (brak danych)
Skrócony opis:

Zajęcia dotyczą problematyki determinantów jakości życia człowieka XXI wieku. Są przeglądem podstawowych teorii i wyników badań empirycznych na temat źródeł i efektów dobrostanu psychicznego. Centralnym zagadnieniem rozstrzyganym w trakcie zajęć będzie kwestia możliwości pozostawania spełnionym i szczęśliwym pomimo trudów współczesnego życia. Duża część uwagi będzie poświęcona koncepcji szczęścia wywodzącej się z pogranicza nurtu eudajmonistycznego i hedonistycznego, które w połączniu tworzą kompleksowy obraz ludzkiego szczęścia, gdzie satysfakcja i pozytywne afekty uzupełniane są przez wartościowe cele i aktywność.

Pełny opis:

Zakres tematyczny:

1) Determinanty jakości życia. Co decyduje do dobrostanie psychicznym człowieka?

2) Najważniejsze teorie dobrostanu psychicznego.

3) Nowe technologie a jakość życia?

4) Praca jako droga do szczęścia. Pracoholizm, czy to norma współczesnego życia?

5) Problemy psychicznego współczesnego człowieka?

6) Naukowe metody budowania szczęśliwego życia.

7) Kult młodości, piękna, sukcesu, pieniądza, sławy... czy to naprawdę droga do szczęścia?

DODATKOWE

8) Konsumpcjonizm i jego wpływ na nastrój i jakość życia

Literatura:

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

- Czapiński, J. (2017). Psychologia szczęścia. Kto, kiedy, dlaczego kocha życie i co z tego wynika, czyli nowa odsłona teorii cebulowej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

- Layous, K., Chancellor, J., Lyubomirsky, S. (2014). Positive Activities as Protective factors Against Mental Health Conditions. Journal of Amnormal Psychology, 123(1), 3-12.

- Lyubomirsky, S. (2011). Wybierz szczęście. Naukowe metody budowania życia, jakiego pragniesz. Warszawa: Laurum.

- Lyubomirsky, S., Layous, K. (2013). How do simple positive activities increase well-being? Current Directions in Psychological Science, 22 (I), 57-62.

- Kaczmarek, Ł. (2016). Pozytywne interwencje psychologiczne. Dobrostan a zachowania intencjonalne. Poznań. Zysk i S-ka.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA:

- Czapiński, J. (2005), (red.), Psychologia pozytywna. Nauka o szczęściu, zdrowiu, sile i cnotach człowieka, Warszawa: PWN.

- Diener, E., Biswas-Diener, R. (2010). Szczęście. Odkrywanie bogactwa psychicznego. Sopot: Smak Słowa.

- Lyubomirsky, S., Layous, K. (2013). How do simple positive activities increase well-being? Current Directions in Psychological Science, 22 (I), 57-62.

- Mudyń, K., Maciuszek, J. (2010). O regulacyjnej funkcji celów życiowych w kontekście jakości życia. W: R. Derbis (red.), Psychologiczne konteksty jakości życia społecznego (s. 91-106). Częstochowa: Wyd. AKJ

- Linley, P.A., Joseph S.J. (2007), Psychologia pozytywna w praktyce. Warszawa: PWN

- Nes, R.B., Roysamb, E. (2016). Happiness in Behaviour Genetics: An Update on Heritability and Changeability. Journal of Happiness Study, 18(5),1533-1552

- Sheldon, K.M., Lyubomirsky, S. (2009). Change your Actions, Not Your Circumstances: An Experimental Test of the Sustainable Happiness Model: In: A.K. Dutt, B. Radcliff (red.), Happiness, Economics and politics: Towards a Multi-Disciplinary Approach (p. 324-342). Cheltenham: Edward Elgar.

- Zaleski, Z. (1991). Psychologia zachowań celowych. Warszawa: PWN.

Efekty uczenia się:

Wiedza

w wyniku przeprowadzonych zajęć student powinien być w stanie:

• Wykazać się terminologię psychologiczną na poziomie rozszerzonym oraz uporządkowaną i pogłębioną wiedzą na temat jakości życia, dobrostanu psychicznego, problemów współczesnego człowieka (główne orientacje badawcze, teorię i metodologię badań psychologicznych);

• Wykazać się wiedzą w zakresie teoretycznych podstaw działań profilaktycznych i interwencyjnych w zakresie utrzymania i poprawy jakości życia / dobrostanu psychicznego. Student posiada uporządkowaną wiedzę o szczęściu i jakości życia;

• Posiadać rozszerzoną wiedzę o człowieku, jego cechach, funkcjonowaniu wybranych relacjach i strukturach międzyludzkich w kontekście jakości życia i problemów współczesnego człowieka.

Umiejętności

w wyniku przeprowadzonych zajęć student powinien potrafić/mieć umiejętność:

• szczegółowego obserwowania, opanowywania i interpretowania informacji na temat zjawisk psychologicznych i społecznych z obszaru jakości życia.

• zastosowań elementarnych technik badawczych odnośnie jakości życia, tzn. rozróżniać orientacje w metodologii badań psychologicznych, prawidłowo formułować i rozwiązywać problemy badawcze, dobierać adekwatne metody i techniki oraz konstruować narzędzia badawcze.

• obserwowania, diagnozowania, racjonalnego oceniania złożonych sytuacji psychologicznych związanych z jakością życia oraz analizowania motywów i wzorów ludzkich zachowań,

Kompetencje społeczne

w wyniku przeprowadzonych zajęć student:

• wykazuje gotowość do realizowania zadań zawodowych z zakresu jakości życia wykazuje; aktywność i wytrwałość w podejmowaniu indywidualnych i zespołowych działań profesjonalnych.

• rozumie koniczność zachowania się w sposób profesjonalny i zgodny z zasadami etyki zawodowej w perspektywie problemów związanych z jakością życia, a także dostrzega i formułuje problemy moralne i dylematy etyczne związane z własną i cudzą pracą;

• Potrafi zachować krytycyzm wobec odbieranej treści, szczególnie z obszaru jakości życia i problemów współczesnego człowieka.

Metody i kryteria oceniania:

METODY PRACY: wykład interaktywny z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej, filmów dydaktycznych, prezentacji interaktywnej angażującej studentów, gier dydaktycznych, dyskusja

Sposób zaliczenia: Zaliczenie z oceną

B. Formy zaliczenia:

• Zaliczenie pisemne - esej na zadany temat

C. Podstawowe kryteria:

WYTYCZNE DO ESEJU:

Tematem eseju powinien dotyczyć problematyki determinantów jakości życia człowieka XXI wieku. Przykładowe tematy eseju to: 1. Moda na sukces a dobrostan. 2. Konsumpcjonizm jako droga do szczęścia; 3. Technologie a poczucie szczęścia.

Esej powinien zająć 3 strony a4, w tym: 1/3 – osobiste doświadczenia w temacie; 1/3 – teoria, odniesienie do badań. Reszta do twórczego zagospodarowania. Struktura wypowiedzi klasyczna: wstęp, rozwinięcie, zakończenie.

Tekst ma mieć charakter artykułu popularno-naukowego, czyli ma być oparty na faktach (badania, teorie naukowe), ale też uzupełniony o własne refleksje i uwagi.

PUNKTACJA:

Za esej można otrzymać w sumie 35 punktów:

• 10 – treści merytoryczne

• 10 – refleksyjność, własny punkt widzenia

• 10 – pomysł na tekst – czy się go dobrze czytało, kreatywność

• 5 – poprawność (język, literówki, bibliografia, odniesienia itd.)

OCENA:

Maksymalnie 35 punktów

32-35 - bdb

28-31 – db plus

24-27 - db

20-23 – dst plus

17-20 – dst

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Opolski.