Teologia przepowiadania

obowiązkowe

Jednolite magisterskie

Teologia

2022/23 - Z

Ogólnoakademicki

obowiązkowe

Realizowany w sali

Zaliczenie pierwszych semestrów studiów teologicznych.

BENEDYKT XVI, Verbum Domini; BEINERT W., Wenn Gott zur Wort kommt, Freiburg im Breisgau 1978; SIMON H., Przepowiadanie kazualne. Zarys teorii, WA 3 (1988), s. 123-137; PRZYCZYNA W. (red.), Fenomen kazania, Kraków 1994.

Udział w wykładach.

Ogólne omówienie teologii przepowiadania oraz analiza wybranych zagadnień szczegółowych dotyczących przepowiadania w ramach liturgii i poza nią.

W wykładzie zostaną omówione teologiczne podstawy przepowiadania słowa Bożego w Kościele. Chodzi o ukazanie doniosłości misji przepowiadania i odpowiedzialności za głoszenie słowa Bożego. Zakres tematyczny obejmuje m.in. takie zagadnienia, jak: skuteczność słowa Bożego, podmiot kościelnej posługi słowa, podstawowe formy przepowiadania, zarys historii kościelnego przepowiadania, geneza i postulaty kerygmatycznej odnowy przepowiadania oraz jego chrystocentryczny charakter. Poza tym w ramach zajęć studenci będą poznawać główne funkcje przepowiadającego słowo Boże, a także zdobywać praktyczną wiedzę odnośnie do procesu tworzenia kazania bądź konferencji.

SOBÓR WATYKAŃSKI II, Konstytucja dogmatyczna o Objawieniu Bożym (Rozdział I); FRANCISZEK, Evangelii gaudium (Rozdział III); DREHER B. i in. (red.), Handbuch der Verkündigung, t. 1-2, Freiburg im Breisgau 1970; PRZYCZYNA W. (red.), Sługa słowa, Kraków 1997; WORBS M., Chrystocentryzm w liturgii w ujęciu Josefa Andreasa Jungmanna, Opole 2019.

Efekty uczenia się (z odniesieniem do efektów kierunkowych):

Wiedza: student zna i rozumie

1. Zna specyfikę przedmiotową i metodologiczną teologii przepowiadania (TMA_W01; P7S_WG).

2. Ma uporządkowaną wiedzę z zakresu podstawowych zagadnień teologii przepowiadania (TMA_W06; P7S_WG).

3. Zna najważniejszych przedstawicieli i nurty teologii przepowiadania (TMA_W13; P7S_WG/K).

Umiejętności: student potrafi

1. Potrafi samodzielnie wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i integrować informacje z wykorzystaniem różnych źródeł oraz formułować na tej podstawie krytyczne sądy z wykorzystaniem wiedzy teologicznej (TMA_U01; P7S_UW).

2. Potrafi integrować wiedzę z różnych subdyscyplin teologii, odnajdywać powiązania pomiędzy poszczególnymi elementami chrześcijańskiego dziedzictwa doktrynalnego (TMA_U07; P7S_UW).

3. Potrafi prawidłowo interpretować i wyjaśniać zjawiska społeczne oraz wzajemne relacje między zjawiskami społecznymi (TMA_U12; P7S_UW).

4. Potrafi posługiwać się systemami normatywnymi Kościoła katolickiego w celu rozwiązywania konkretnych problemów (TMA_U13; P7S_UW).

Kompetencje społeczne: student jest gotów do

1. Ma krytyczną świadomość poziomu własnej dojrzałości osobowej, nabytej wiedzy i umiejętności (TMA_K01; P7S_KK).

2. Rozumie potrzebę intelektualnego oraz moralnego formowania się przez całe życie (TMA_K02; P7S_KR).

3. Ma świadomość odpowiedzialności moralnej za przekaz wartości chrześcijańskich (TMA_K07; P7S_KO).

4. Dostrzega i formułuje problemy teologicznomoralne, związane z ludzką aktywnością, poszukuje optymalnych rozwiązań z punktu widzenia światopoglądu chrześcijańskiego, postępuje zgodnie z zasadami moralności chrześcijańskiej (TnMA_K02; P7S_KR).

1. Znajomość treści wykładu – 80 %

2. Aktywność na zajęciach – 20 %