Planowanie i rewitalizacja obszarów przemysłowych

pierwszy

gospodarka przestrzenna, studia inżynierskie

siódmy

ogólnoakademicki

obowiązkowe

Lektura monograficzna
Mieszany: realizowany zdalnie i w sali
Realizowany w sali
Realizowany w terenie
Realizowany zdalnie

Brak

Noworól A. (red.), Wybrane aspekty obszarowego ujęcia rewitalizacji w Polsce. Instytut Spraw Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Kraków 2010.

Skalski K. (red.), O budowie metod rewitalizacji w Polsce – aspekty wybrane. Instytut Spraw Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Kraków 2010.

Gałązka A., Jadach-Sepioło A., 2008, Przegląd definicji i uporządkowanie pojęć stosowanych w literaturze i praktyce dla określenia różnych elementów i aspektów procesów rewitalizacji, materiały Projektu Badawczego

„Rewitalizacja miast polskich jako sposób zachowania dziedzictwa materialnego i duchowego oraz czynnik zrównoważonego rozwoju”, maszynopis, Kraków.

Jarczewski W. (red.) Delimitacja krok po kroku. Ministerstwo Infrastruktury, Instytut Rozwoju Miast. 2017.

Mironowicz I. Modele Transformacji Miast, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej. Wrocław 2016.

Neufert E.: Podręcznik projektowania architektoniczno-budowlanego. Arkady, Warszawa 2007

udział w wykładach: 15 h

udział w ćwiczeniach: 25 h

konsultacje projektów: 20 h

przygotowanie do ćwiczeń 25 h

studia literatury: 10 h

przygotowanie projektu do prezentacji 10 h

przygotowanie i obecność na kolokwium: 10 h

Zapoznanie studentów tematyką rewitalizacji obszarów poprzemysłowych. Przedstawienie istoty rewitalizacji jako elementu transformacji miast.

Przedstawienie specyfiki obszarów poprzemysłowych, głównych uwarunkowań oraz wyzwań związanych z przywróceniem ich funkcjonalności. Wyjaśnienie pojęć, instrumentów, zakresu prawodawstwa dotyczącego rewitalizacji, trendów i interdyscyplinarności zagadnienia. Zaprezentowanie studiów przypadków, omówienie udanych oraz nieudanych przykładów rewitalizacji obszarów poprzemysłowych w Polsce i na świecie.

Rozwinięcie umiejętności zastosowania zdobytej wiedzy w praktyce projektowej.

Transformacje miast - rewitalizacja terenów poprzemysłowych w szerszej perspektywie.

Definicje, pojęcia, literatura.

Inwentaryzacja, analiza danych, delimitacja obszarów wymagających interwencji.

Specyfika terenów poprzemysłowych - historia, charakter, uwarunkowania, trendy.

Wybrane uwarunkowania prawne procesów rewitalizacji.

Kwestie środowiskowe na terenach poprzemysłowych.

Aspekt społeczny w rewitalizacji zurbanizowanych terenów niezamieszkałych.

Rewitalizacja terenów poprzemysłowych jako proces – przykłady, instytucje, strategie.

Problematyka zmiany funkcji

Zieleń w kształtowaniu zespołów przestrzennych

Zagadnienia infrastrukturalne w rewitalizacji terenów poprzemysłowych

Parteka T. (red.) Transformacja zdegradowanych struktur przestrzennych metropolii polskich [w] Biuletyn Komitetu Zagospodarowania Przestrzennego PAN, zeszyt 223, Warszawa 2005.

Jarczewski W. (red.), Tom 4. Przestrzenne aspekty rewitalizacji - śródmieścia, blokowiska, tereny

poprzemysłowe, pokolejowe i powojskowe - praca zbiorowa opublikowana w ramach projektu Rewitalizacja

miast polskich jako sposób zachowania dziedzictwa materialnego i duchowego oraz czynnik zrównoważonego

rozwoju, realizowany przez konsorcjum w składzie: Instytut Rozwoju Miast – Partner Wiodący, Szkoła Główna

Handlowa, Uniwersytet Jagielloński, Stowarzyszenie Forum Rewitalizacji.

Domański B., 2009, Rewitalizacja terenów poprzemysłowych – specyfika wyzwań i instrumentów, [w:] W. Jarczewski (red.), Przestrzenne aspekty rewitalizacji – śródmieścia, blokowiska, tereny poprzemysłowe, pokolejowe i powojskowe, Instytut Rozwoju Miast, Kraków (seria: Rewitalizacja Miast Polskich, tom 4).

Wiedza

Wybrane fakty, obiekty i zjawiska społeczne, ekonomiczne, przyrodnicze i techniczne oraz metody i teorie wyjaśniające złożone zależności między nimi, stanowiące podstawową wiedzę ogólną z zakresu gospodarki przestrzennej, tworzące jej podstawy teoretyczne oraz wybrane zagadnienia z zakresu szczegółowej wiedzy z obszaru gospodarki przestrzennej;

podstawowe techniki planowania przestrzennego wykorzystujące osiągnięcia naukowe w zakresie gospodarki przestrzennej

fundamentalne dylematy współczesnej cywilizacji w zakresie ich badania i zastosowania do rozwiązywania problemów ekonomicznych, społecznych, przyrodniczych i technicznych

podstawowe ekonomiczne, prawne i inne uwarunkowania oraz pojęcia związane z badaniami z zakresu gospodarki przestrzennej

Umiejętności

wykorzystywać posiadaną wiedzę z zakresu gospodarki przestrzennej – formułować i rozwiązywać złożone i nietypowe problemy dotyczące zjawisk i procesów ekonomicznych, społecznych, przyrodniczych i technicznych, oraz wykonywać zadania w warunkach nie w pełni przewidywalnych przez:

- właściwy dobór źródeł oraz informacji z nich pochodzących, dokonywanie oceny, krytycznej analizy i syntezy tych informacji,

- dobór oraz stosowanie właściwych metod i narzędzi, w tym zaawansowanych technik informacyjno-komunikacyjnych (ICT)

identyfikować i interpretować podstawowe zjawiska i procesy społeczne, ekonomiczne i przyrodnicze z wykorzystaniem wiedzy z dyscyplin naukowych właściwych dla gospodarki przestrzennej

zastosować podstawowe techniki i narzędzia badawcze w zakresie dyscyplin naukowych właściwych dla gospodarki przestrzennej

przeprowadzać proste eksperymenty i pomiary obiektów przestrzeni, interpretować i przedstawiać graficznie uzyskane wyniki pomiarów i obliczeń oraz wyciągać wnioski

analizować problemy oraz znajdować ich rozwiązania w oparciu o poznane prawa i metody, w tym symulacje komputerowe, technologie informacyjne i metody statystyczne

dokonać krytycznej analizy sposobu funkcjonowania istniejących rozwiązań technicznych i ocenić te rozwiązania

zaprojektować – zgodnie z zadaną specyfikacją- oraz wykonać typowe dla gospodarki przestrzennej proste obiekty, obszary lub zrealizować proces używając odpowiednio dobranych metod, technik, narzędzi i materiałów

komunikować się z użyciem specjalistycznej terminologii dotyczącej opisu kategorii gospodarki przestrzennej

brać udział w debacie – przedstawiać i oceniać różne opinie i stanowiska w zakresie tematycznym dotyczącym gospodarki przestrzennej oraz dyskutować o nich planować i organizować pracę – indywidualną oraz w zespole

kompetencje społeczne

krytycznej oceny posiadanej wiedzy z zakresu gospodarki przestrzennej i uznawania znaczenia wiedzy w rozwiązywaniu problemów poznawczych i praktycznych z zakresu gospodarki przestrzennej

krytycznej oceny podjętych decyzji i analizy ich skutków w zakresie kształtowania przestrzeni

wypełniania zobowiązań społecznych, współorganizowania działalności na rzecz środowiska społeczno-gospodarczego i przyrodniczego, inicjowania działania na rzecz interesu publicznego, myślenia i działania w sposób przedsiębiorczy

Wykład:

test >50% poprawnych odpowiedzi

Ćwiczenia:

Ocena prac wstępnych 30%, ocena z projektu semestralnego 70%