Translatoryka i akwizycja 3
Informacje ogólne
| Kod przedmiotu: | 1.5.D3.F.FRP.18 |
| Kod Erasmus / ISCED: | (brak danych) / (brak danych) |
| Nazwa przedmiotu: | Translatoryka i akwizycja 3 |
| Jednostka: | Wydział Filologiczny |
| Grupy: |
Studia stacjonarne |
| Punkty ECTS i inne: |
(brak)
|
| Język prowadzenia: | (brak danych) |
| Rodzaj przedmiotu: | obowiązkowe |
| Skrócony opis: |
Translatoryka i akwizycja 3 to kontynuacja kursu Translatoryka i akwizycja 2. Ogólne kompetencje translatorskie zostają poszerzone o umiejętność tłumaczenia tekstów specjalistycznych dotyczących pracy, zatrudnienia i świadczeń społecznych, mieszkania i innych nieruchomości oraz transakcji handlowych. Kurs ma na celu rozwinięcie u studentów praktycznej zdolności rozumienia i przekładu tekstów, zarówno z języka francuskiego na język polski, jak i z języka polskiego na francuski. Umiejętność ta jest doskonalona poprzez przyswajanie nowego słownictwa, wyrażeń idiomatycznych, rejestrów językowych oraz specyficznego kontekstu kulturowego, a także specjalistycznych odmian języka (np. język techniczny). |
| Pełny opis: |
Przedmiotem zajęć jest tłumaczenie różnego typu tekstów z- i na język francuski specjalistyczny, ze szczególnym uwzględnieniem słownictwa obejmującego wskazaną wyżej problematykę (umowy, np. o pracę, najmu, kupna-sprzedaży; dokumenty urzędowe dotyczące zatrudnienia i świadczeń społecznych; zamówienia i reklamacje towarów itp.). Szczególna uwaga poświęcona jest różnicom między językiem polskim i francuskim. |
| Literatura: |
A. Literatura wymagana do ostatecznego zaliczenia zajęć (zdania egzaminu): A.1. wykorzystywana podczas zajęć • Gillmann B., Verrel M., Francusko-polski słownik tematyczny : ekonomia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998 • Gragnic S., Korespondencja języka francuskiego. Biznes, handel, administracja, Wydawnictwo Buchmann, Warszawa 2002 A.2. studiowana samodzielnie przez studenta • Lipiński K., Vademecum tłumacza, wyd. Idea, Kraków 2000 • Mała encyklopedia przekładoznawstwa, pod red. U. Dąmbskiej-Prokop, Edukator, Częstochowa 2000. B. Literatura uzupełniająca • Słownik naukowo-techniczny francusko-polski, pod red. S. Janickiej i J. Szarskiego, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1998 • Słownik naukowo-techniczny polsko-francuski, pod red. J. Szarskiego, S. Janickiej i A. Komorek, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1998 • Wielki słownik francusko-polski (Grand dictionnaire français-polonais), t. 1 A-L, t. II M-Z, pod red. J. Dobrzyńskiego, I. Kaczuby, B. Frosztęgi, wydanie II poprawione i uzupełnione, Wiedza Powszechna, Warszawa 2007. • Zaręba L., Słownik idiomatyczny francusko-polski (Dictionnaire idiomatique français-polonais), Universitas, Kraków 2000. |
| Efekty uczenia się: |
Wiedza – student zna i rozumie: • k-W-1: w zaawansowanym stopniu – wybrane fakty, obiekty i zjawiska językowe oraz dotyczące ich metody i teorie językoznawcze wyjaśniające złożone zależności między nimi, stanowiące podstawową wiedzę ogólną z zakresu filologii, tworzące jej podstawy teoretyczne oraz wybrane zagadnienia z zakresu szczegółowej wiedzy językoznawczej • s-W-5: teorie, metodologię i terminologię ogólną i szczegółową z zakresu przekładoznawstwa (translatoryki) • s-W-6: wykorzystanie narzędzi wyszukiwawczych ukierunkowanych na przekładoznawstwo jako dziedzinę transdyscyplinarną wobec językoznawstwa i kulturoznawstwa Umiejętności – student potrafi: • k-U-1: wykorzystywać posiadaną wiedzę filologiczną – formułować i rozwiązywać złożone i nietypowe problemy dotyczące użycia języka i wiedzy językoznawczej, oraz wykonywać zadania w warunkach nie w pełni przewidywalnych przez: - właściwy dobór źródeł oraz informacji z nich pochodzących, dokonywanie oceny, krytycznej analizy i syntezy tych informacji, - dobór oraz stosowanie właściwych metod i narzędzi, w tym zaawansowanych technik informacyjno-komunikacyjnych (ICT) • k-U-4: komunikować się z użyciem specjalistycznej terminologii dotyczącej opisu języka • s-U-2: formułować i analizować problemy badawcze, dobierać metody i narzędzia ich rozwiązania z wykorzystaniem wiedzy z zakresu przekładoznawstwa, językoznawstwa oraz kulturoznawstwa francuskiego (z możliwością uwzględnienia wiedzy z nauk pokrewnych) • s-U-9: samodzielnie tłumaczyć z języka polskiego na język francuski i z języka francuskiego na język polski wybrane fragmenty tekstów publicystycznych, naukowych i użytkowych s-U-10: korzystać z różnych źródeł (w języku rodzimym i francuskim) oraz nowoczesnych technologii Kompetencje społeczne (postawy) – student jest gotów do: • k-K-1 /s-K-1: student jest gotów do krytycznej oceny posiadanej wiedzy filologicznej i uznawania znaczenia wiedzy o języku i kulturze francuskiej w rozwiązywaniu problemów poznawczych i praktycznych |
| Metody i kryteria oceniania: |
Metody dydaktyczne • wykład konwersatoryjny • ćwiczenia audytoryjne: analiza tekstów z dyskusją /praca w grupach / dyskusja / rozwiązywanie zadań Formy zaliczenia • pisemna praca kontrolna • wykonanie określonej pracy praktycznej • ustalenie oceny zaliczeniowej na podstawie ocen cząstkowych otrzymywanych w trakcie trwania semestru Podstawowe kryteria Prace kontrolne, aktywność na zajęciach, frekwencja |
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Opolski.