Nauki o komunikowaniu

studia pierwszego stopnia

Politologia

Stosunki Międzynarodowe

Dziennikarstwo i Komunikacja Społeczna

Public Relations

ogólnoakademicki

obowiązkowe

Realizowany w sali

prof. Wiesława Piątkowska-Stepaniak

Aktywność na wykładach.

Przygotowania zespołowe do rozmowy egzaminacyjnej z zakresu zagadnień realizowanych na wykładach. Jednocześnie wykazanie się znajomością literatury przedmiotu.

prof. Wiesława Piątkowska-Stepaniak

B. Barber, Skonsumowani. Jak rynek psuje dzieci, infantylizuje dorosłych i połyka obywateli, Warszawa 2008;

Europejska Konwencja Praw Człowieka, podstawowe dokumenty, Warszawa 1995;

N. Postman, Zabawić się na śmierć, Warszawa 2006;

A. Pratkanis, E.Aronson , Wiek propagandy. Używanie i nadużywanie perswazji na co dzień, Warszawa 2002;

F. Fukuyama, Wielki Wstrząs, Warszawa 2000;

Arystoteles, Retoryka. Poetyka, Warszawa 1988;

Wybrane dzieła Ryszarda Kapuścińskiego, (do wyboru)

Lawrance Grossman – „ The Electronic Republic: Reshaping American Democracy in the Information Age”, (1995).

prof. Wiesława Piątkowska-Stepaniak

Wykład traktuje o zagadnieniach z zakresu komunikacji ze szczególnym uwzględnieniem komunikacji masowej i interpersonalnej.

Pojęcie i funkcje komunikacji

Modele komunikacji

Środki komunikacji

Główne koncepcje komunikacji

Komunikacja wobec współczesnych zjawisk społecznych

prof. Wiesława Piątkowska-Stepaniak

1.Rozwój nauki o komunikowaniu – osiągnięcia „ojców” tej nauki; komunikowanie masowe jako jeden z wielu procesów komunikowania społecznego;

2. Determinizm technologiczny – jego przedstawiciele i ich poglądy: Harold Innis, M. McLuhan, Neil Postman, media masowe (w kontekście 4 grup pojęciowych), które można traktować jako: katalizator, narzędzie, towar, tekst;

3. Determinizm polityczno-ekonomiczny – m.in. Beniamin Walter, Teodor Adorno, Herbert Marcuse. w tym kontekście rozwinięcie przesłania książki B. R. Barbera - Skonsumowani. Jak rynek psuje dzieci, infantylizuje dorosłych i połyka obywateli ;

4. Masowe media a społeczeństwo, model komunikowania masowego Harolda Lasswella; model dwustopniowego przepływu przekazu wdł. E. Katza i P. Lazarsfelda;

5. Selekcja informacji (Gatekeeper); Rama informacyjna (Framing); model Kurta Lewina;

6. Hipoteza porządku dziennego (agenda-setting),

7. Komunikowanie polityczne, współczesne media w debacie publicznej – strażnik demokracji czy łowca sensacji

8. Polityka w świecie newsa (mediatyzacja polityki), (polityzacja mediów);

9. Szkoła Palo Alto, język werbalny i pozawerbalny;

10. Opinia publiczna, koncepcja spirali milczenia;

11. Makdonaldyzacja;

12. Rozwój mediów elektronicznych przekształca współczesną demokrację w republikę elektroniczną jakie z tego płyną konsekwencje); eufunkcje mediów wdł. W. Schramma zestawione z oceną D. Elliota, który twierdzi, że dziś społeczna odpowiedzialność dziennikarzy to lista sprzecznych postulatów;

13. Władza algorytmów, u źródeł potęgi Google i Facebook, fake news bez granic, stereotypy;

14. Sztuka manipulacji politycznej; eufunkcje i dysfunkcje mediów masowych;

15. Media a polityka – w kontekście przypisania mediom decydującej roli jeśli chodzi o kreowanie „człowieka jednowymiarowego”- (Herbert Marcuse); wymowa książki A. Huxley`a – Nowy wspaniały świat.

prof. Wiesława Piątkowska-Stepaniak

D. McQuail, Teoria komunikowania masowego, Warszawa 2007;

M. Castells, Społeczeństwo sieci, Warszawa 2007;

A. Huxley, Nowy wspaniały świat, Kraków 1988;

G. Ritzer, McDonaldyzacja społeczeństwa, Warszawa 1997;

M. McLuhan, Zrozumieć media: Przedłużenia człowieka, Warszawa 2004;

J. Kreft, Koniec dziennikarstwa jakie znamy. Agregacja w mediach, Kraków 2016;

Facebook. Oblicza i dylematy, red. J. Kreft, Kraków 2017;

J. Kreft, Władza algorytmów. U źródeł potęgi Google i Facebooka, Kraków 2019;

St. Michalczyk, Komunikowanie polityczne, Katowice 2022.

prof. Wiesława Piątkowska-Stepaniak

K_W05, K_W02,

K_U04, K_U03,

K_K02, K_K01

prof. Wiesława Piątkowska-Stepaniak

Metody dydaktyczne:

Wykład - (prezentacja na ekranie) zagadnień, wykresów, ilustracji, zdjęć, stanowisk; dyskusja, często inicjowana przez studentów.

Kryteria oceniania:

Aktywność na wykładach, egzamin ustny z podanych wcześniej zagadnień, (3 osobowe zespoły i w nich dyskusja na wylosowany zestaw zagadnień). Ocena przeprowadzenia zespołowo pogłębionej analizy wylosowanych zagadnień, ocena zrozumienia pojęć z zakresu komunikacji , ocena wiedzy i znajomości literatury przedmiotu z zakresu komunikacji.