Ekumenizm

obowiązkowe

Studia jednolite magisterskie

Teologia

IX

Studia stacjonarne

Realizowany w sali

Brak wymaganych przedmiotów wprowadzających

Encyklopedia ekumenizmu w Polsce (1964-2014), red. J. Budniak, Z. Glaeser, T. Kałużny, Z.J. Kijas, Kraków 2016

P. JASKÓŁA, Ut sint unum, Opole 2018; P. JASKÓŁA, Wyznania chrześcijańskie bez jedności z Rzymem, Opole 2008

K. KARSKI, Dążenia ekumeniczne we współczesnym świecie, Warszawa 1986; K. Karski, Protestanci i ekumenizm, Warszawa 2001

Z.J. KIJAS, Odpowiedzi na 101 pytań o ekumenizm, Kraków 2004

A. Godziny kontaktowe (udział w zajęciach): 30h

B. Praca własna studenta:

- Przygotowanie do zajęć: 15h

- Przygotowanie do zaliczenia: 10 h

Przedmiot „Ekumenizm” wprowadza w katolicką naukę o jedności Kościoła oraz zasady działalności ekumenicznej. Koncentruje się na ukazaniu teologicznych podstaw jedności w perspektywie trynitarnej oraz refleksji nad przyczynami i skutkami historycznych podziałów chrześcijaństwa. Wykład łączy perspektywę historyczną (historia ruchu ekumenicznego), systematyczną (doktryna o jedności Kościoła) i pastoralną (praktyka dialogu ekumenicznego). Celem jest nie tylko przekazanie wiedzy, ale także ukształtowanie postawy otwartości, szacunku wobec innych tradycji chrześcijańskich oraz odpowiedzialności za widzialną jedność Kościoła

Ukazanie panoramy podziałów wyznaniowych, pojęcia i zasad ekumenizmu, historycznego rozwoju ruchu ekumenicznego w środowiskach niekatolickich i w Kościele rzymskokatolickim, teologii jedności, topografii i topologii dialogów międzykościelnych, teologicznych problemów i praktycznych zadań ekumenii dziś oraz prezentacja Kościołów i głównych wyznań chrześcijańskich.

Historyczne fakty podziałów chrześcijaństwa i inicjatywy zjednoczeniowe; pojęcie ekumenizmu (etymologiczne i treściowe znaczenie pojęcia „ekumenizm”, historyczny rozwój pojęcia „ekumenizm”, rodzaje ekumenizmu); historia ruchu ekumenicznego (jego cele i zadania, działalność Światowej Rady Kościołów); ekumenizm w dokumentach Kościoła rzymskokatolickiego (inicjatywy papieskie, Sobór Watykański II, dokumenty posoborowe); wybrane zagadnienia z teologii jedności, osiągnięcia międzywyznaniowych dialogów doktrynalnych; główne ekumeniczne problemy teologiczne (rozumienie Kościoła, jedności, urzędu duchownego, sukcesji apostolskiej, papiestwa) i teologiczno-pastoralne (chrzest, Eucharystia, małżeństwa mieszane); prezentacja Kościołów i głównych wyznań chrześcijańskich (Starożytne Kościoły orientalne, Kościoły prawosławne, Katolickie Kościoły Wschodnie, Kościoły ewangelickie, Kościoły anglikańskie, Kościoły „wolne”, Kościoły starokatolickie, sekty chrześcijańskie).

A. Literatura wymagana do ostatecznego zaliczenia zajęć (zdania egzaminu):

A.1. Główne pozycje wykorzystywane podczas zajęć

SOBÓR WATYKAŃSKI II, Dekret o ekumenizmie Unitas redintegratio; Nowe Dyrektorium Ekumeniczne, w: „Communio” 14(1994)2; Encyklopedia ekumenizmu w Polsce (1964-2014), red. J. Budniak, Z. Glaeser, T. Kałużny, Z.J. Kijas, Kraków 2016; W. HRYNIEWICZ, J.S. GAJEK, S.J. KOZA (red.), Ku chrześcijaństwu jutra. Wprowadzenie do ekumenizmu, Lublin 1996; L. GÓRKA, S.C. NAPIÓRKOWSKI, Kościoły czy Kościół. Wybrane zagadnienia z ekumenizmu, Warszawa 1995;

K. KARSKI, Symbolika. Zarys wiedzy o Kościołach i wspólnotach chrześcijańskich, Warszawa 1994; Kleine Konfessionskunde, hg. J.A. Möhler-Institut, Paderborn 1966; J.E. Vercruysse, Wprowadzenie do teologii ekumenicznej, tłum. E. Stebart, Kraków 2001; Porównanie wyznań, red. M. KWIECIEŃ, Warszawa 2002; A.A. Napiórkowski, Teologia jedności chrześcijan, Kraków 2011; Ekumenizm dla ewangelizacji, red.: P. Kantyka, S. Pawłowski, Lublin 2015.

A.2. Literatura studiowana samodzielnie przez studenta:

P. JASKÓŁA, Ut sint unum, Opole 2018; P. JASKÓŁA, Wyznania chrześcijańskie bez jedności z Rzymem, Opole 2008

B. Literatura uzupełniająca

K. KARSKI, Dążenia ekumeniczne we współczesnym świecie, Warszawa 1986; K. Karski, Protestanci i ekumenizm, Warszawa 2001; Z.J. KIJAS, Odpowiedzi na 101 pytań o ekumenizm, Kraków 2004.

Wiedza

W1. ma uporządkowaną i pogłębioną, prowadzącą do specjalizacji, szczegółową wiedzę z zakresu innych dyscyplin teologicznych - TMA_W012; P7S_WG.

W2. Ma pogłębioną wiedzę o historycznych uwarunkowaniach teologii, zwłaszcza orzeczeń dogmatycznych, oraz wiedzę o powiązaniu teologii z innymi dziedzinami nauki - TMA_W09; P7S_WG.

W3. Ma pogłębioną wiedzę z zakresu historii ogólnej, historii Kościoła, historii relacji międzywyznaniowych i ekumenizmu - TMA_W08; P7S_WG.

Umiejętności

U1. Potrafi przeprowadzić krytyczną analizę i interpretację różnych prawd wiary, poglądów teologicznych i światopoglądowych w celu określenia ich znaczeń, oddziaływania eklezjalnego oraz społecznego, miejsca w procesie historyczno-kulturowym - TMA_U01; P7S_UW.

U2. Posiada umiejętność merytorycznego argumentowania, prowadzenia merytorycznej dyskusji teologicznej, ekumenicznej i światopoglądowej, formułowania wniosków oraz tworzenia syntetycznych podsumowań - TMA_U09; P7S-UK.

U3. Potrafi integrować wiedzę z różnych subdyscyplin teologii, odnajdywać powiązania pomiędzy poszczególnymi elementami chrześcijańskiego dziedzictwa doktrynalnego - TMA_U02; P7S_UW.

Kompetencje społeczne (postawy)

K1. Ma krytyczną świadomość poziomu własnej dojrzałości osobowej, nabytej wiedzy i umiejętności -TMA_K05; P7_SKO.

K2. Potrafi odpowiednio określić priorytety służące realizacji określonego przez siebie lub innych zadania i potrafi przewidywać wielokierunkowe skutki swojej działalności - TMA_06; P7S_KK; P7_SKO.

K3. Ma świadomość złożoności rzeczywistości i rozumie potrzebę własnego ustawicznego rozwoju i interdyscyplinarnego podejścia w rozwiązywaniu problemów - TMA_K08; P7S_KR.

K4. Identyfikuje i rozstrzyga dylematy – zwłaszcza doktrynalne i etyczno-moralne – związane z życiem indywidualnym i społecznym -TMA_U10; P7 K08; P7_SUK.

- Wykład konwersatoryjny, analiza tekstów z dyskusją, spotkania z przedstawicielami innych wyznań.

- Forma zaliczenia: pisemny test egzaminacyjny

- Kryteria oceniania:

• ocena niedostateczna

Wiedza - poniżej 60% zakładanej w efektach kształcenia

Umiejętności - poniżej 60% zakładanych w efektach kształcenia

Kompetencje - poniżej 60% zakładanych w efektach kształcenia

• ocena dostateczna

Wiedza - 60% - 75% zakładanej w efektach kształcenia

Umiejętności - 60% - 75% zakładanych w efektach kształcenia

Kompetencje - 60% - 75% zakładanych w efektach kształcenia

• ocena dobra

Wiedza - 75% - 90% zakładanej w efektach kształcenia

Umiejętności - 75% - 90% zakładanych w efektach kształcenia

Kompetencje - 75% - 90% zakładanych w efektach kształcenia

• ocena bardzo dobra

Wiedza - 90% - 100% zakładanej w efektach kształcenia

Umiejętności - 90% - 100% zakładanych w efektach kształcenia

Kompetencje - 90% - 100% zakładanych w efektach kształcenia