Ekologia ewolucyjna

Informacje ogólne

Kod przedmiotu:	6.1-EKOE
Kod Erasmus / ISCED:	(brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu:	Ekologia ewolucyjna
Jednostka:	Wydział Przyrodniczo-Techniczny
Grupy:
Punkty ECTS i inne:	(brak) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS: roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS; tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h; 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się; tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS; nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta. zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia:	(brak danych)
Skrócony opis:	Zapoznanie z zagadnieniami z pogranicza ekologii i ewolucji, wprowadzenie prostych modeli graficznych do opisywania zjawisk z zakresu ekologii ewolucyjnej
Pełny opis:	A. Problematyka wykładów: Teoria ewolucji jako nauka empiryczna. Dobór naturalny. Adaptacja, dostosowanie. Czynnik bezpośredni i ultymatywny (ostateczny). Dobór krewniaczy. Altruizm. Optymalizacja ewolucyjna. Ewolucja strategii życiowych. Teoria gier, strategie ewolucyjnie stabilne. Ewolucyjne mechanizmy starzenia się. Płeć i dobór płciowy. Zmienność i plastycz-ność fenotypowa. B. Problematyka konwersatoriów: Analiza tekstów artykułów naukowych dotyczących róznych zagadnień ekologii ewolucyj-nej.
Literatura:	A. Literatura wymagana do ostatecznego zaliczenia zajęć (zdania egzaminu): A.1. wykorzystywana podczas zajęć: Krzanowska H., Łomnicki A. (red.) 2002. Zarys mechanizmów ewolucji. Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN. Wybrane artykuły z czasopism naukowych. A.2. studiowana samodzielnie przez studenta: jw. B. Literatura uzupełniająca: Combes C. 1999. Ekologia i ewolucja pasożytnictwa. Długotrwałe wzajemne oddziaływania. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa. Dawkins R. 1996. Samolubny gen. Warszawa, Prószyński i S-ka. Dawkins R. 2007. Fenotyp rozszerzony. Warszawa, Prószyński i S-ka. Davies N.B., Krebs J.R., West S.A. 2012. An introduction to behavioural ecology. Wiley-Blackwell. Pianka E.R. 1981. Ekologia ewolucyjna, PWN, Warszawa. Stearns, S.C. 1992. The evolution of life histories, Oxford University Press. Oxford. Weiner J. 2003. Życie i ewolucja biosfery. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Efekty uczenia się:	Wiedza: K_W01_ rozpoznaje problemy badawcze z pogranicza ekologii i ewolucjonizmu_ OP2A_W01 K_W02_ interpretuje złożoność procesów i zjawisk w przyrodzie, których rozwiązanie wymaga podejścia na pograniczu ekologii i ewolucjonizmu_ OP2A_W01 K_W11_ zna i potrafi objaśnić zagadnienia z pogranicza ekologii i ewolucji OP2A_W02 K_W12_ dostrzega dynamiczny rozwój nauk biologicznych oraz powstawanie nowych kierunków i dyscyplin badawczych_ OP2A_W03 Umiejętności: K_U08_ prezentuje krytycznie prace badawcze z zakresu ekologii ewolucyjnej z użyciem środków komunikacji werbalnej oraz multimediów_ OP2A_U08 Kompetencje społeczne (postawy): K_K01_ ma świadomość złożoności zjawisk i procesów biologicznych_ OP2A_K01 K_K10_ w ocenie pracy współpracowników dąży do zachowania postawy obiektywnej _ OP2A_K10
Metody i kryteria oceniania:	Sposób zaliczenia: • wykład: egzamin pisemny • konwersatoria: zaliczenie z oceną Formy zaliczenia: • W: egzamin pisemny z pytaniami otwartymi • K: ocena zaliczeniowa na podstawie oceny ze sprawdzianu zaliczeniowego oraz aktywności na zajęciach

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.

Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Opolski.