Prawo mediów

studia pierwszego stopnia

Public Relations

3

ogólnoakademicki

obowiązkowe

Realizowany w sali

Wiedza i kompetencje komunikacyjne w zakresie systemu masowego komunikowania, w tym normatywnych aspektów funkcjonowania mediów i dziennikarstwa. Znajomość podstawowych kategorii prawnych i wartości etycznych związanych z komunikacją społeczną.

Bertrand, C. J. , Deontologia mediów, przekł. T. Szymański, Warszawa

2007.

Goban-Klas T., Granice wolności mediów [w:] Dziennikarstwo i świat

mediów, red. Z. Bauer, E. Chudziński, Kraków 1996

Chyliński M., Poszukiwanie informacji w dziennikarskich działaniach komunikacyjnych, Opole 2015.

Kontakt bezpośredni 4

Zaliczenie zajęć 12

Przygotowanie studenta do zajęć 22

Przygotowanie studenta do zaliczenia/egzaminu 27

Założenia przedmiotu "Prawo mediów" obejmują przekazanie wiedzy o wolności słowa i jej ograniczeniach, regulacjach prawnych dotyczących prasy, internetu i innych środków masowego przekazu, a także prawach i obowiązkach dziennikarzy oraz odpowiedzialności cywilnej i karnej za publikacje. Kurs ma na celu zapewnienie studentom zrozumienia zasad etyki zawodowej, ochrony dóbr osobistych oraz obowiązków podmiotów mediowych wobec społeczeństwa i państwa.

Prawo mediów zajmuje się regulowaniem wszelkich aspektów działalności mediów i dziennikarstwa, obejmując kwestie wolności słowa, odpowiedzialności prawnej (cywilnej i karnej) za publikacje, ochrony prywatności, dóbr osobistych oraz praw autorskich. Kluczowym celem jest znalezienie równowagi między wolnością wypowiedzi a ochroną innych wartości, takich jak dobre imię czy prywatność jednostki.

Wolność prasy i słowa; Prawa i obowiązki dziennikarzy i osób pracujących w mediach, w tym zasady uzyskiwania zgód na publikację informacji, ochronę tajemnicy dziennikarskiej oraz obowiązek rzetelności i obiektywizmu;

Ochrona dóbr osobistych; Prawo autorskie, utwór, twórca, rozpowszechnianie utworów rozpowszechnianych w mediach; Zasady odpowiedzialności cywilnej i karnej dziennikarzy, redaktorów i wydawców za publikowane treści; Dostęp do informacji publicznej; Prawo w cyberprzestrzeni. Ius Internet - normy i zasady powinnego zachowania w Sieci.

Ustawa z dnia 26 stycznia 1984— Prawo prasowe (Dz. U. nr 5, poz. 24z

późn. zm.)

Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 1993 r.,

nr 7, poz. 34 z późn. zm.)

Ustawa z dnia 4 lutego 1994 o prawie autorskim i prawach pokrewnych

(Dz. U. nr 24, poz. 83

z późniejszymi zmianami)

Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

(Dz. U. nr 47, poz. 211 z późn. zm.)

Ustawa z dnia 24 lutego 1990 o przeciwdziałaniu praktykom

monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów (tekst jedn.: Dz.

U. z 1999 r., nr 52, poz. 547 z późn. zm.)

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 o ochronie danych osobowych (Dz. U. nr

133, poz. 883 z późn. zm)

Barta J. , Dobosz I. Prawo prasowe, Kraków 1989

Barta J., Markiewicz R. I, Prawo autorskie i prawa pokrewne., Kraków

2005

Chyliński M., Russ-Mohl S., Dziennikarstwo, Warszawa 2008

Fischer B., Dziennikarstwo internetowe w świetle przepisów prawa

autorskiego i prasowego, Zeszyty Prasoznawcze nr 3 – 4 z 2005 r. str 41

i n.

Student definiuje podstawowe pojęcia związane z prawem mediów oraz rozpoznaje problemy prawne na gruncie prawa mediów. Potrafi analizować przypadki naruszeń prawa prasowego, ustawy radiowej i telewizyjnej, prawa autorskiego i praw pokrewnych oraz ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Ma świadomość odpowiedzialności za publikacji w środkach masowego przekazu oraz mediach społecznościowych.

Weryfikacja i ocena efektów uczenia się w ramach przedmiotu/modułu Prawo mediów odbywa się poprzez ustalone przez prowadzących na pierwszych zajęciach formy oraz kryteria egzaminu i zaliczenie z oceną

Wykład: Warunkiem przystąpienia do egzaminu jest uzyskanie zaliczenia. Egzamin przeprowadzany jest w formie pisemnej (1 termin) i ustnej (2 termin).

Brak